Het eerste strijdend ten onder tegen Excelsior

Excelsior Den Bosch, de eerste tegenstander in 2018, is met CCR in een spannende strijd verwikkeld om de tweede plaats in de hoofdklasse. Omdat onze bijna-stunts tegen Schiedam en De Vaste Zet natuurlijk niet onopgemerkt waren gebleven, namen de gasten uit Den Bosch geen enkel risico en stelden voor deze wedstrijd de zusters Fedorovich uit Wit-Rusland op, recent nog tweede en vijfde op het WK voor vrouwen. Helaas waren wij danig verzwakt door de vakanties van drie basisspelers, dus het dreigde een zware wedstrijd te worden.

Frans Teijn werd het eerste slachtoffer. Hij had geen idee van de speelsterkte van Olga Fedorovich en werd het slachtoffer van een damzetje. Gerard de Groot speelde tegen Darja een goede partij die na enige schermutselingen in remise eindigde. Herman Vroom had intussen een slechte klassieke positie nog proberen te redden met een Maanzet. Tot zijn grote teleurstelling bleek zijn tegenstander echter een fraaie winst te vinden. Ook Frans van Eenennaam kwam er niet aan te pas nadat hij te gemakkelijk meegegaan was in het favoriete half-klassieke speltype van zijn tegenstander Andrew Tjon A Ong. Toen Bas Baksoellah zijn schijfverlies niet kon goed maken, was het al 1-9 voor de gasten.

Gelukkig waren er daarna louter lichtpuntjes. Nico Leemberg gaf geen krimp tegen veelvuldig NK-finalist Frank Teer en behaalde een fraaie remise. Ook Pertap Malahé gaf die andere NK-speler, Mari van Ballegooijen geen kans een behaalde een punt. Daarna volgden zelfs nog twee overwinningen. Hans van Woerkom speelde tot tweemaal toe op een fraaie offervariant met doorbraak die hem uiteindelijk de winst bracht. Ook Emre Hageman wist weer een topper te verrassen. Dit keer was Adri Vermeulen, de auteur van het damprogramma Flits, het slachtoffer. Nadat Emre eerst een positionele winst liet liggen, pakte hij later in de partij met een klein zetje groot voordeel en uiteindelijk de winst. Tot slot pakte Hein van Dee toch nog een punt, nadat hij halverwege de partij de handdoek al in de ring leek te gooien.

Gezien het krachtsverschil was de 8-12 niet eens zo’n slechte uitslag, maar het was opnieuw duidelijk dat er met een volledig team zelfs meer ingezeten zou hebben. Al deden de drie invallers met drie punten het gewoon erg goed!

Weer net niet…

De verste uitwedstrijd bracht het eerste team afgelopen zaterdag helemaal naar het Zuid-Limburgse Geleen. Het werd, net als de wedstrijden tegen Schiedam en IJmuiden, weer een wedstrijd van net niet: 11-9 verlies. Het is een natuurlijke reactie om te zeggen dat we pech hebben. Dat de wedstrijden die gewonnen worden een uiting zijn van de Haagse superioriteit, en de wedstrijden waar we te weinig krijgen het gevolg zijn van pech. Maar dat is toch te gemakkelijk. Het is toch waarschijnlijker dat we dit jaar toch net een beetje kwaliteit te kort komen om gewonnen standen te winnen of lastige standen remise te voeren.

Maar er waren wel mooie prestaties in het Limburgse. Zo boekten Emre Hageman en Berke Yigitturk beiden hun derde overwinning op rij! En niet tegen de minsten. Nu moesten Adiatu Ibrahim en Martijn van Gortel met een rating van resp. 1343 en 1244 hun meerdere in de jongelingen erkennen. Ook Herman speelde geheel volgens plan een puike partij tegen de Limburgse topper Paul Nitsch naar remise. Een rustig klassiekje en op de 40e zet remise aanbieden. Vijf punten tegen de top-3 van de tegenstander. Dat is netjes.

Aan de andere kant konden Hein van Dee en invaller (en jarige!) Radjen Kalloe het niet bolwerken tegen hun veel sterkere tegenstanders. Ook Roy Bidesi raakte verstrikt in de aanval van zijn tegenstander en moest het onderspit delven. De gevallen van pech deden zich voor op de borden van Frans Teijn en Frans van Eenennaam. De eerste kwam in de opening een schijf voor maar het liep door een onevenwichtige schijvenverdeling toch remise. En de tweede kwam na een mindere opening onverwacht gewonnen te staan, maar miste de beslissende combinatie.

Tot slot speelde Pertap Malahé een gelijkwaardige partij tegen een gelijkwaardige tegenstander. En Gerard de Groot, de enige die een tegenstander met een lagere rating trof, kan zijn vorm van vorig jaar niet evenaren en speelde opnieuw remise.

De eerste punten voor het eerste

De eerste team is er eindelijk in geslaagd te scoren. Nadat in drie voorgaande jaren Samen Sterk steeds net iets te sterk was, werd nu overtuigend met 11-9 gewonnen. Het zijn de eerste punten voor het eerste team, maar het zat er al wel aan te komen. Nadat de eerste drie wedstrijden tegen mede-degradatiekandidaten vrij terecht verloren werden, zat er in de wedstrijden tegen IJmuiden en Schiedam al een punt in. En nu dus voor het eerst de volle buit. Het is nog niet genoeg om de laatste plaats te ontvluchten, maar de hatelijke nul is weggepoetst.

De eerste slag was voor Den Haag. De tegenstander van Emre Hageman was een sterke speler, maar met weinig wedstrijdritme. Dat veroorzaakte al vroeg in de partij een simpel damzetje dat Emre dankbaar nam. Na een gelijkwaardige remise van Frans Teijn vergrootte Hans den Engelsman de voorsprong nadat hij Jo Fijen onder zulke zware druk had gezet dat hij in een damzetje trapte. Intussen was al wel duidelijk dat Samen Sterk terug in de wedstrijd zou komen. Frans van Eenennaam was tegen de sterkste speler uit Hazerswoude onder zware druk komen te staan en Roy Bidesi kwam een schijf achter door een misrekening. Deze nederlagen werden inderdaad geïncasseerd, maar intussen had ook Berke Yigitturk gewonnen. Hij speelde voor de zoveelste keer tegen mede-jeugdtalent Wouter Morssink en won in een laat klassiekje. Al weer een dubbele winst voor onze grootste jeugdtalenten!

Op het moment dat bleek dat ook Herman Vroom verloren stond, kwam de eindzege toch in zicht. Zowel Hein van Dee als Pertap Malahé en Gerard de Groot hadden zeer gunstige standen, al kon bij Hein vanzelfsprekend de klok nog een fataal beslissende rol spelen. Toen bij Gerard het voordeel verdampt was en de tegenstander remise aanbood, besloot Gerard dit – na een blik op de andere twee borden – te accepteren. Aan Pertap vervolgens de eer op een fraaie wijze de beslissende winst te pakken. Hein, die op dat moment al met weinig bedenktijd een gewonnen overmachtseindspel speelde, besloot toen ook een remise te accepteren om de teamwinst te gaan vieren.

Vierde laat langs ADC 3

De laatste wedstrijd van de eerste helft voor het vierde team was tegen ADC 3. Vorig seizoen werd met 0-8 van dezlfde spelers verloren. Hans van de Vijver trof in Co van Dam dezelfde tegenstander. Het leek weer mis te gaan toen Hans een schijf achter kwam. Gelukkig zat er een combinatie naar dam in, die helaas niet meer dan remise opleverde. Alex Kruyshoop stond in het late middenspel minder tegen Pim Broeren, maar wist er toch nog een punt uit te slepen. John Kolstee tegen Jaap Vermeer werd een duel van tijdnoodspecialisten en dit keer was het John die voor zijn doen nog zeeën van tijd over had. Ook had hij het betere van het spel en wist dan ook te winnen, zodat in elk geval als team niet meer verloren kon worden. Rinus Snellaars kon Henk Springintveld goed bijhouden, maar in het eindspel leek het bijna mis te gaan. Er was nog net een remisegaatje, zodat de eerste helft met een overwinning werd afgesloten. Op dinsdag 12 december begint de tweede helft, thuis tegen KDC 2.

Den Haag 1 dicht bij stunt tegen koploper

Zaterdag was de wedstrijd tegen de koploper Damclub Schiedam. Schiedam was nog zonder puntverlies en Den Haag – met enige pech – nog zonder punten. Objectief bezien was er dus weinig kans en enkele Schiedammers lieten van tevoren al weten uit te gaan van een uitslag van 16-4 of 18-2. De Schiedammers laten ook weinig aan het toeval over. Zo werd Geert Prinsen en Peter van der Stap uit het eerste gehaald richting tweede, werd Cheick Maurice Ndione bij De Hofstad Dammers weggekaapt en werd onlangs de Kameroense topper Christian Niami uit Frankrijk gehaald om de zieke Henk de Witt te vervangen.

Voor veel oudgediende Schiedammers is er intussen weinig plaats meer. Zij mogen zo nu en dan invallen in het derde team. Maar als De Hofstad Dammers langs komen en er persé gewonnen moet worden, is er voor hen geen bord vrij.

In de wedstrijd lieten de Hagenaars zich van hun sterkste kant zien. Berke Yigitturk verraste Kees Romijn met een damzetje. En hoewel die met gelijkspel werd afgenomen,  was de resterende stand snel uit. Ook Emre Hageman zorgde voor een stunt. Na een vereenvoudiging in het middenspel leek er niets aan de hand. Maar Edwin de Jager speelde erg snel en kwam ongemerkt steeds minder te staan. Emre kon gratis dam halen en maakte het eindspel mooi uit. Aan de andere kant waren Frans van Eenennaam en Hein van Dee in mindere standen beland. De beslissingen vielen hier door middel van combinaties, maar de partijen waren feitelijk al eerder beslist.

Hans den Engelsman had licht maar onvoldoende voordeel tegen Peter van der Stap en hetzelfde gold voor Frans Teijn die een knappe partij tegen Gerrit van Mastrigt speelde. Van Stigt Thans kwam op voorsprong doordat ook Nico Leemberg de problemen boven het hoofd groeiden. De drie resterende partijen liepen naar remise. Roy Bidesi en Herman Vroom hielden knap Geert Prinsen en Ton Burgerhout in bedwang. Gerard de Groot speelde aan bord 1 tegen Brussum-winnaar Christian Niami. Helaas miste Gerard in een 7-om-7 stand nog een kansrijke voortzetting waardoor ook deze in remise eindigde. De 11-9 nederlaag kan echter met opgeheven hoofd gedragen worden.

Venijn in de staart bij stadsderby

In ronde vijf van de Nationale Competitie stond voor het Combinatieteam de stadsderby bij en tegen Scheveningen op het programma. Jeremy Pauwels opende de score toen Kees Osté in een vlaag van damblindheid pardoes drie schijven weggaf, al stond de Klaaswalenaar al enigszins moeilijk. Alex Kruyshoop en Hanny de Vaal maakten er een spannende partij van, maar geen beiden wist te winnen. Ook remise was er voor Nerin Bisseswar op bord 1 tegen Jan Molhoek, die hij twee dagen daarvoor ook al trof in de wedstrijd DHD 2 - MDV met hetzelfde resultaat. Rinus Snellaars kwam minder te staan tegen Ron de Vaal, maar deze wist het niet af te maken, zodat ook hier 1-1 op het notatiebiljet vermeld werd. Ook Jan Kok trof een tegenstander waar hij eerder in de week al tegen had gespeeld, in dezelfde speelzaal zelfs, namelijk Arie te Lindert. En ook nu weer was remise het resultaat. Sanjay Dhauntal vergrootte de voorsprong door Jeroen Neve te verslaan door een aantal positioneel mindere zetten af te straffen. Remise was er ook voor Harold Jagram tegen Vlaming Eddy Janssen, wat de tussenstand op 5-9 bracht. 

Radjen Kalloe wist tegen Johan Pronk door te breken, met een combinatie naar dam er vlak achteraan. John Kolstee stond al vrij vroeg een schijf voor tegen Nico Pronk en ook een tweede volgde. Desondanks moest John blijven uitkijken en ging het nog bijna mis, maar ook John mocht twee punten bijschrijven. Bas Baksoellah wist net niet te winnen van Frans Boers, waardoor de Westlander in het blauw op Toernooibase verscheen.

Den Haag Z3 – ADC 2

Het derde team stond tot dinsdag 14 november mooi bovenaan in de 2e klasse, maar dat was maar schijn. Het team had drie punten voorsprong op de nummer 2, ADC Alphen a/d Rijn 2, maar had wel een wedstrijd meer gespeeld en de teams moesten nog tegen elkaar spelen. De wedstrijd tussen beide teams was dus heel belangrijk voor de eerste plaats. Daarnaast had LDC Leiderdorp evenveel punten als ADC 2 waardoor zij ook tot de naaste concurrenten behoorden.

Het team van Den Haag was weer compleet. De opstelling was wel wat veranderd, want hoewel Radjendrenath Kalloe nog steeds aan het eerste bord zat, waren Wynton Meijer en Jaap van Hal een plaatsje opgeschoven naar Kalloe en zat Farid Idoe aan het laatste bord. Arie en Robert van Diggele zaten aan de eerste borden. Arie zat tegenover Radjen en zij speelden op verzoek van Arie met een blauw bord. Arie kon dan de schijven beter zien. Om 19.50 uur werden de partijen begonnen. Het ging aan alle borden in het begin gelijk op, maar langzamerhand ging het voordeel naar het Haagse team. Radjen en Jaap kwamen een schijf voor en Wynton zette zijn tegenstander, Martijn de Vries, onder druk. Farid Idoe speelde tactisch heel goed tegen Pim Broeren en verkreeg ook steeds meer voordeel.  De druk van Wynton (liep steeds op de goede manier achter een schijf) kon Martijn niet pareren waardoor Wynton twee bordpunten scoorde én een vermelding in het blauw. Arie van Diggele nam een verkeerd tempo en kwam hij bij een door hem ingezette combinatie een schijf achter. Radjen speelde de partij daarna professioneel uit waardoor de voorsprong werd verdubbeld. Jaap had het geluk dat Robert de aanval verkeerd pareerde en kon later met een 3-om-3 doorbreken naar dam. De stand was echter zodanig dat een dam niet nodig was. Farid had inmiddels zijn stand ook in zijn voordeel gebracht en hield het doel schoon. Het 3e team van Den Haag scoorde dus een mooie overwinning (8-0).

De ene concurrent was verslagen en wat had de tweede gedaan? Later op de avond kwam de score op toernooibase, want Leiderdorp had op maandag gespeeld tegen RDC Rijnsburg 2. Lindemans had zijn partij gewonnen, maar Jan Dekker en Alexander Zwanenburg verloren hun partij. Door de remise van Paul Lovink met Teun de Kluyver verloor het team van Leiderdorp en bleef het daardoor op vijf punten staan. Het team van Den Haag heeft nu vijf punten voorsprong, waarbij een wedstrijd meer is gespeeld. Deze voorsprong kan in de volgende ronde als het team vrij is dus minimaal teruggebracht worden tot drie.